Steun ons en help Nederland vooruit

Publicaties

1954 of 2018

Vijftien mannen zitten rond een vergadertafel. Witte mannen in donkere pakken. Ze praten, netjes, de één na de ander. Eén van hen is de voorzitter. Die kan nog beter praten dan de andere veertien bij elkaar.
Er is één vrouw. Is dat niet mejuffrouw Schilperoord? Zij schrijft op wat de mannen zeggen: slagkracht (7 keer), monitoringsgroep (35 keer), ‘trekker’ (58 keer) en democratie (0 keer).
Één van de mannen steekt een sigaar op. Een ander haalt zijn zakhorloge uit zijn vestzak…

Oh, wacht…, stop!

Ik zie 1954. In werkelijkheid speelt deze scène zich af in 2019. Dat van die sigaar en dat horloge is niet waar. En hoe die schrijvende vrouw heet, weet ik niet. Maar de rest klopt. De mannen zijn zeven burgemeesters en zeven wethouders uit de Drechtsteden. Plus als voorzitter: oud-minister Deetman. Ze schrijven samen een rapport.

In dat rapport moet staan hoe wij in de Drechtsteden rijker kunnen worden. Sinds jaar en dag is onze regio arm, althans voor een knetterrijk land. Wát we daaraan moeten doen, staat in de zogenoemde Groeiagenda. De kortste samenvatting is: stoppen met hoger opgeleiden wegjagen. Dat kan, door te zorgen voor: veel extra banen, veel nieuwe woningen en betere bereikbaarheid van de regio. Daar wordt aan gewerkt, maar het kan beter. Het rapport van Deetman moet antwoord geven op de vraag: hóe dan?

Ik sla het rapport open en werk me door de vele pagina’s bestuurdersbargoens. Die taal spreek ik, dus geen probleem.
En wat is de conclusie van het rapport Deetman? Tromgeroffel… Minder regionale democratie en meer macht naar wethouders en ambtenaren. Huh…? Serieus?!

Rechtstreeks tegen de democratie ingaan, kan in Nederland niet ongestraft. Omzeilen kan wel. Als je de democratie omzeilt, dan kun je lekker ‘doorpakken’ met veel ‘slagkracht’. Dat zien we ook bij de jeugdzorg. Die is regionaal zo georganiseerd, dat gemeenteraden er totaal geen vat op hebben. Ze kunnen niet veel anders dan elk jaar een paar boze brieven sturen over de financiële tekorten. Om vervolgens de extra miljoenen euro’s toch maar over te maken.
De minister van Binnenlandse Zaken is bezorgd over dit gebrek aan democratie. Ze gaat daarom de wet over samenwerkende gemeenten veranderen. Ze ziet de Drechtsteden als een voorbeeld van hoe het wél moet. En gaan wij nu nét voor de nieuwe wet er is, zeggen: weg ermee?!

Het antwoord op die vraag weten we binnenkort, als de zeven gemeenteraden in de Drechtsteden ja of nee zeggen tegen het rapport Deetman. Er mag dus democratisch besloten worden, of we de democratie willen omzeilen. Maar, tegen witte mannen in donkere pakken die slagkracht zeggen, zegt bijna nooit iemand nee.

Alhoewel…

Een Dordts raadslid gaf in een radioprogramma een reactie op het rapport Deetman en de manier waarop het tot stand was gekomen, zonder de gemeenteraden. Zouden we dan toch op tijd ‘fast forward’ van 1954 terechtkomen in 2019? Ze zei: “Er wordt een kunstje van gemaakt. Er wordt gezegd: wij burgemeesters en wethouders vinden dit goed. Dit is een hoepel. En springen jullie er maar doorheen. …Ja, doei!”

Trijntje van Es

(de column is ook gepubliceerd op Papendrecht.net)

Gepubliceerd op 20-02-2019 - Laatst gewijzigd op 20-02-2019